Samen met de docent gaat u een overzicht maken van de elementen die een lang document moet bevatten. Vervolgens wordt uitgelegd welke specifieke kenmerken van die elementen gecontroleerd worden door Adobe InDesign.

De basisvormgeving van het gehele document wordt vastgelegd in basispagina’s. U leert welke ingrediënten van een lang document hier worden vastgelegd. Dit betreft de paginanummering, variabele elementen, lopende koppen en nog veel meer. Met deze kennis gaat u veel tijd besparen. In dit stadium is het verstandig om goed na te denken over de leesbaarheid van het document.

Uitgaand van een voorbeeldtekst leert u hoe de tekst wordt opgemaakt met stijlen. Ook het wijzigen en de onderlinge afstemming van stijlen wordt uitgebreid besproken. Ook hier geldt dat een goede start achteraf veel werk zal besparen. Op typografisch vlak komen belangrijke zaken en begrippen als afbrekingen, wezen en weduwen aan de orde.

Bijna alle boeken bestaan uit hoofdstukken. In InDesign wordt ieder hoofdstuk in een apart bestand opgeslagen. De hoofdstukbestanden worden samengevoegd in een boekdocument. Door deze werkwijze zult u snel begrijpen waarom een goed sjabloon nuttig is. Door een ‘moederdocument’ te gebruiken is het synchroniseren van de hoofdstukken op het niveau van bijvoorbeeld stijlen en kleuren een eenvoudige klus.

De auteur van de gebruikte teksten kan op diverse manieren helpen de opmaak te vereenvoudigen. U leert hoe u een Word-sjabloon aanmaakt dat helemaal is afgestemd op het InDesign-document. Zo’n Word-document kan vervolgens worden ingeladen in InDesign met behoud van de opmaakstijlen.

U bekijkt ook hoe tekstdocumenten op allerhande wijze gekoppeld kunnen worden met het InDesign-document. Hierdoor kan de auteur zelf de nodige tekstcorrecties uitvoeren. Het idee en de uitvoering van een redactionele workflow zijn eenvoudig en leveren u en de auteur een grote flexibiliteit.

Ze zijn er om een document overzichtelijker te maken: hyperlinks, voetnoten en eindnoten, kruisreferenties en bladwijzers. Maar zowel auteurs als dtp’ers zijn vaak bang dat juist in deze onderdelen fouten optreden. Aan de hand van voorbeelden leert u omgaan met deze prachtige mogelijkheden om uw publicatie zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken.

Als de auteur tekstaanpassingen aanbrengt, zullen tekstverschuivingen optreden. De illustraties, figuren en foto’s moeten zonder meer de nieuwe tekst volgen, al dan niet met tekstomloop. Als dit allemaal handmatig moet worden uitgevoerd, is de kans op fouten groot. In dit hoofdstuk leert u hoe u deze fouten kunt voorkomen (en hoe u tegelijk veel tijd kunt besparen) door objecten zonder layout-beperkingen te verankeren in tekst.

U hebt een goed basisdocument gemaakt, de stijlen zijn vastgelegd, de structuur is bepaald, dus u kunt nu overgaan op enkele geautomatiseerde taken als het maken van een inhoudsopgave, index, enzovoort.

Voor het geval er iets toch nog niet helemaal goed is leert u op een eenvoudige wijze om te gaan met de structuurtaal ‘GREP’. Ook de geleverde scripts van InDesign kunnen goed van pas komen.

En voor alles wat niet kan met InDesign, bestaan er natuurlijk plug-ins. U krijgt daarom een kort overzicht van plug-ins die de aanmaak van lange documenten nog eenvoudiger maken.

Als u alles nog een laatste keer hebt gecontroleerd, is de tijd is rijp om een eerste PDF aan te maken. Het is natuurlijk de bedoeling dat dit PDF-bestand alles omvat. U leert in dit hoofdstuk hoe u vanuit een boekbestand een PDF-bestand kunt aanmaken dat geschikt is voor druk of voor distributie via het internet. Als de tijd het toelaat wordt in de clinic ook behandeld hoe u dat PDF-bestand gebruikt om de opdrachtgever of auteur commentaar te laten geven, want ook daar hebt u de mogelijkheid om veel tijd te besparen.